بررسی استانداردهای ناودانی گالوانیزه (UNP و UPE) و ابعاد فنی
بررسی استانداردهای ناودانی گالوانیزه (UNP و UPE) و ابعاد فنی ناودانیها بر اساس شکل مقطع و استانداردهای تولید به دستههای مختلفی تقسیم میشوند. در بازار ایران و جهان، دو استاندارد UPE و UPN (UNP) بیشترین کاربرد را دارند. گالوانیزه کردن این مقاطع باید طبق استانداردهای بینالمللی انجام شود تا کیفیت پوشش تضمین گردد.
ناودانی استاندارد UPN (اروپایی)
که به آن ناودانی سنگین نیز گفته میشود، دارای بالهای مخروطی شکل است (ضخامت بال با دور شدن از جان کاهش مییابد).
- ویژگی: استحکام بسیار بالا در برابر بارهای خمشی.
- وضعیت گالوانیزه: به دلیل ضخامت بیشتر، برای گالوانیزه گرم بسیار مناسب است.
ناودانی استاندارد UPE
دارای بالهای موازی و صاف است. ضخامت بال در تمام طول آن یکنواخت است.
- ویژگی: وزن کمتر نسبت به UPN در عین داشتن ممان اینرسی مناسب؛ که باعث کاهش وزن کلی سازه میشود.
- وضعیت گالوانیزه: پوشش روی به دلیل صاف بودن بالها، یکنواختی بهتری روی سطح پیدا میکند.
استاندارد فرآیند گالوانیزاسیون (ASTM A123)
یکی از مهمترین استانداردهایی که در تولید ناودانی گالوانیزه باید رعایت شود، استاندارد ASTM A123 است. این استاندارد مشخص میکند که برای هر ضخامت از فولاد، حداقل ضخامت پوشش روی چقدر باید باشد. رعایت این استاندارد تضمین میکند که ناودانی در برابر زنگزدگی زودهنگام بیمه شده است.
نکات فنی در طراحی با ناودانی گالوانیزه
- سوراخکاری: بهتر است تمام سوراخکاریها قبل از گالوانیزه انجام شود. اگر بعد از گالوانیزه سوراخی ایجاد شد، حتماً باید با اسپری روی ترمیم شود.
- جوشکاری: جوش دادن ناودانی گالوانیزه باعث متصاعد شدن گازهای سمی میشود و لایه محافظ را در محل جوش از بین میبرد.
نتیجهگیری
شناخت تفاوت ناودانی UPE و UNP به مهندسان کمک میکند تا بهینهترین مقطع را انتخاب کنند. همچنین اطمینان از مطابقت محصول با استاندارد ASTM A123 برای تضمین کیفیت لایه گالوانیزه ضروری است.
نظری نیست.